De bruid met eelt op haar ziel.

De Bruid met eelt op haar ziel.

Een paar weken geleden fotografeerde ik in Noord-Holland.

Een flink eindje rijden maar, ik werk door heel Nederland zonder reiskosten te berekenen dus zo kom je nog eens ergens.

Leuk jong stel

Het bruidspaar is een leuk jong stel waar ik weer via een ander bruidspaar terecht kwam.

Een paar jaar eerder fotografeerde ik de vrienden van dit stel en door de promotie van dit lieve bruidspaar kwam ik ook bij hun vrienden terecht.

Mensenkennis

In de loop der jaren heb ik met zoveel verschillende mensen gewerkt en ongemerkt doe je daar een hoop mensenkennis door op.

Je ontdekt in al die bruiden verschillende typen bruiden. Zo is daar een bruid die beschermd is opgevoed, een bruid die veel zelf regelt, een bruid die liever haar vriendinnen om haar heen heeft in plaats van familie, en nog vele andere soorten maar ook de bruid met eelt op haar ziel.

Relaxte bruid

En daar had ik er vorige week weer een van. Deze bruiden zijn zeer relaxed, malen er niet om als er iets niet helemaal naar wens verloopt, zijn blij met iedereen die er is en of het nou mooi weer is of niet, het deert ze niet.

Maar daar is vaak wel een hoop aan vooraf gegaan. Meestal hebben ze in hun nog jonge leven, een voor hun belangrijk persoon verloren of iets anders ingrijpends meegemaakt.

Kennismaking

Ik bel aan en haar moeder doet open en ik mag direct naar boven lopen.

Meestal moet een moeder dit eerst even vragen aan de bruid maar ” nee hoor geen punt loop maar gezellig door” wordt mij verteld.

Koffie?

Eenmaal boven in een klein slaapkamertje tref ik de bruid nog in haar ondergoed. “ oh hoi, kom maar binnen hoor, heb je trek in koffie?”

Nou heel erg maar wat dacht je ervan als ik dat zelf even ga pakken? “Oh ook prima hoor”: zegt ze lachend.

Bloot

Ik kom later boven met mijn koffiebeker in de hand en de bruid is echt mooi, maar het is buiten erg koud en de jurk heel bloot.

“Zeg heb je nog een stola of iets dergelijks?”: vraag ik. “Nee hoor dat is niet nodig”: zegt ze ik vind het niet erg om het koud te hebben. “Als ik zie hoe mijn vader heeft geleden het afgelopen jaar dan is dit een peulenschilletje”: zegt ze dapper.

Stoer

Deze bruid heeft direct mijn hart gestolen, wat een stoere meid.

Ze straalt de hele dag en als haar kapsel instort kan het haar niet eens zoveel schelen. Ik schiet direct te hulp want ik maak me zorgen om haar en om de foto’s maar ik geloof dat ik vooral voor mezelf alle plukken haar op zijn plek steek.

Verdriet

De bruid geniet van haar kersverse echtgenoot, van alle liefde van familie en vrienden, en hoewel het verdriet om haar vader nog erg aan de oppervlakte ligt, lukt het haar de hele dag stralend op de foto’s te staan.

Alleen als tijdens de plechtigheid het gemis van haar vader wordt besproken, begint haar lip even te trillen. Ze knijpt even in de hand van haar lieve bijna man, terwijl ze hem met veel liefde aankijkt.

Ik moet mijn best doen om zelf niet te huilen, en moet een paar keer stevig slikken.

Taart

Na de plechtigheid eet het gezelschap taart bij de open haard, van het leuke restaurant waar ze ook trouwden. Ik maak wat foto’s van het aansnijden van de taart, de taart etende gasten, en eet zelf mijn appeltje.

Zo zullen we nog even naar buiten gaan? Vraagt de bruid aan mij als ze haar taartje op heeft . “Ik wil zo graag nog wat foto’s aan het eind van de dijk maken”:zegt ze. “Prima” zeg ik.

Ik doe mijn jas weer aan, sjaal om en zelfs een mutsje op want het is maar net boven nul. Maar de bruid pakt enkel haar boeket en loopt met grote passen naar de trouwauto.

Harde wind

Door de harde, fluitende wind rijden we over de dijk naar het einde waar zo’n mooie waterplas is. Ik rijd in mijn eigen auto achter ze aan.

In gedachten bedenk ik al even wat voor foto’s ik zou kunnen maken straks.

Harde klap

Ik word uit mijn gedachten gerukt als plotseling iets groots voor mijn auto landt, ik schrik me een ongeluk en besef binnen een paar seconden dat dit het bloemstuk van de trouwauto is.

Door de wind afgerukt van de magneet waar hij mee vastzat. Oh wat erg denk ik. Ik stop de auto en ren snel met het gehavende boeket naar het bruidspaar in de auto.

Deze bruid is niet van haar stuk te krijgen, ze schudt van het lachen op de achterbank van de trouwauto.

“Zooo zag je dat? Gelukkig niet op jouw auto”: zegt ze.

Niet meer op de foto

“Nou dat bloemstuk hoeft er niet meer op”: zegt ze lachend.

“Maakt niks uit, ik breng hem morgen toch naar het graf van mijn vader en die doet echt niet moeilijk over een bloemetje meer of minder”. “Dat deed hij toen hij nog leefde al nooit, maar nu helemaal niet meer”: zegt ze.

Ik staar haar even aan en ik kan vervolgens alleen maar uitbrengen:” tja daar heb je gelijk in”.

Wat een bikkel, deze stoere bruid.

Ga terug