Kou

Kou

Ik ben een echt buitenmens, ik geniet van alle seizoenen.

Ik hou van de prilheid van de lente, de warmte van de zomer, de ruigheid van de herfst met al zijn mooie kleuren en van de sneeuw en het ijs in de winter

Ik geniet van de kou sterker nog een winter zonder kou zorgde ervoor dat ik me leeg voelde alsof ik iets gemist had. Het is niet leuk om ruiten te krabben maar als het niet een keer voor komt, in een winter, dan klopt er iets niet voor mijn gevoel.

Maar na 4 weken sneeuw, bontlaarzen, mutsen, sjaals en gembertheetjes drinken om warm te blijven ben ik daar toch iets anders over gaan denken.

Als fotograaf ben ik gewend om veel in de buitenlucht te werken en heb daarom de gewoonte om veel laagjes over elkaar te dragen. Want dat houdt je beter warm is bekend. Over het algemeen is geen kou mij te gek maar misschien toch omdat je altijd weet dat het maar een paar dagen duurt.

 

Sneeuw

Maar nu werk ik al ruim 4 weken in de sneeuw, met lekker rode wangen kom ik thuis, ik zie er gezond uit maar ik heb het kkkkkkoud, heel koud.
Even buiten is geen punt maar ik ben heel veel in de buitenlucht en vaak ook in huizen waar niemand woont en waar het vaak binnen nog kouder lijkt dan buiten.

Leeg huis 

In zo’n leeg huis biedt ook niemand je een kopje koffie aan. Want juist zo’n warme vloeistof kan je goed helpen om van binnenuit weer wat op te warmen.

Het is vaak heel akelig alleen in zo’n huis, het is naargeestig maar ook verdrietig soms.

Er zitten vaak verdrietige verhalen aan zo’n huis. Je ziet dat er een heel leven in zo’n huis geleefd is, je herkent dingetjes van toen je zelf kind was.

Bijvoorbeeld een oranje keukenrol houder van Brabantia, of een wc-rolhouder of zo’n lampje als in de kinderkamer hangt, hing ook bij mij vroeger in mijn slaapkamertje bij mijn ouders in Leiden.

Nostalgie

Het is ongelooflijk wat een zo’n lampje aan herinneringen boven kan brengen. Natuurlijk valt dat onder nostalgie en geeft het ook een heerlijk warm gevoel maar de andere gedachte is dat je vroeg of laat ook zo door het huis van je eigen ouders loopt. Of sterker nog dat er ooit iemand zo door ons huis loopt. En daar krijg je het dan allemaal extra koud van.

Ijsbloemen

Maar soms kan iets kouds ook iets heel warms teweeg brengen. Zo had ik laatst de ijsbloemen op de ruit in zo’n leeg huis gefotografeerd en op facebook gevraagd wie dat nog kende, en toen kwamen er heel veel leuke en mooie herinneringen van iedereen. Oja dat weet ik nog vroeger bij mijn oma op de ruiten of vroeger in mijn slaapkamer. Van oudere facebookvrienden hoorde ik zelfs verhalen over ijs op de deken. Dat leek me allemaal enorm romantisch.

Maar na de kou van de afgelopen weken heb ik besloten dat de vloerverwarming en vooral de dubbele ramen van ons huis heel romantisch zijn. Lekker na zo’n ijs koude dag met je warme slofjes op de heerlijke warme vloer lopen of in bad in een heerlijke warme badkamer.

Ik geloof dat ik echt in de juiste tijd geboren ben en lees dan wel in een romantisch boek, over ijsbloemen en ijs op de deken, na een nacht slapen.

Weersvoorspelling

Ik verheug me op de komende week, met in de weersvoorspelling dubbele cijfers en hoop dat ik dan misschien mijn lompe bontlaarzen kan verruilen voor een paar gewone laarsjes.   Waardoor ik weer een gewone fotograaf kan zijn en niet overal als outdoortype bestempeld wordt. En dat is ook niet raar als je steeds met 6 lagen dik aan kleding bij mensen over de vloer komt.

 

 

 

Ga terug