Moeder ben je altijd

Blij van fotograferen

Natuurlijk word ik blij van het dagelijks fotograferen in de Overbetuwe en de rest van het land maar er is nog iets waar mijn hart sneller van gaat kloppen en dat is skiën.

Het zal er wel mee te maken hebben dat ik een buitenmens ben en de hele dag in de buitenlucht sportief bezig zijn, daar kun je mij niet blijer mee maken.

Het is het heerlijk om Elst even te verlaten en samen met onze kinderen op skivakantie te gaan.

Zeker tegenwoordig nu ze ons tempo met gemak bij kunnen benen of wij ondertussen hun tempo bij kunnen benen.

Want eerlijk is eerlijk ik moet soms echt even een tandje erbij doen om ze niet uit het oog te verliezen.
Samen skiën

Al heel lang dromen mijn man en ik van samen een dagje skiën gewoon wij met zijn 2-tjes zoals het vroeger was. Onbezorgd naar beneden glijden en lekker genieten. We zijn niet zo vaak met

zijn 2-en dit komt doordat wij nooit oppas opa’s en oma’s hadden. Mijn man en ik zijn allebei de jongste in de rij van het gezin en daardoor waren de opa’s en oma’s eigenlijk altijd al bezet door de

andere kinderen.

 

We zorgen zelf voor de kinderen

Dus besloten wij al jong, wij wilden kinderen dus we zorgen er zelf voor dus we namen ze gewoon altijd zelf mee. Feit is wel dat je niet vaak echt met zn tweetjes bent.

Maar het was gewoon zo, dus we accepteerden dat gewoon.

 

Samen weg

Maar nu zijn onze kinderen inmiddels 18, bijna 16 en 14. Dus onze vrijheden groeien. En daar genieten we echt van.

We kunnen weer eens samen weg, want ze redden zich wel.

Dus gaan we wel eens samen naar vrienden, een avond uit en nu hadden we zelfs een dagje wintersport gepland in Winterberg.

Al een paar jaar lang stelde mijn man voor om samen een dagje naar Sauerland te gaan. Het is dichtbij maar toch helemaal naar Duitsland.

Ieder jaar zei ik:” Volgend jaar gaan we, goed?”

 

Steeds een jaar voorbij

En zo was er steeds weer een jaar voorbij want net als we dachten nu kan het ( ivm de fotografie opdrachten) lag er geen sneeuw meer in Winterberg.

Dit keer zou mijn man met zijn collega’s een dagje gaan en er waren er meer die hun vrouw mee zouden nemen dus ik mocht ook mee.

Heerlijk met allemaal volwassenen skiën, ik had er enorme zin in.

 

Alle opdrachten verzet

Dus verzette ik al mijn fotografie opdrachten, werkte vooruit, kookte in het weekend alvast voor maandag, zodat het niemand aan iets zou ontbreken.

De skispullen waren allemaal opgezocht, de skibroek uit de garage, schoenen, skisokken, skihelm en handschoenen, alles compleet klaar.

 

Koorts

Terwijl ik een dag van tevoren het spaghettimaaltje voor de kinderen in de koelkast zette hoor ik onze jongste zeggen : ”Ik heb zo’n hoofdpijn“.  Ik kijk naar hem en zie een extreem wit snuitje.

Oh nee denk ik al. Ik besluit het even aan te kijken maar na een uur, kijk ik of hij koorts heeft.

39,7 wijst de thermometer aan, ik hoop nog dat het zakt maar even later is het 40.

Tja en dan is er maar een keuze. Want als je kind ziek thuis is, kun je toch niet meer genieten, wat voor leuks je ook gaat doen.

Dus daar ging Edo alleen op weg naar Winterberg heerlijk skiën met zijn collega’s zonder mij.

 

Whatsapp

Gelukkig is er Whatts app, dus heb ik de hele dag kunnen “genieten” van alle foto’s van sneeuw, de avonturen die ze beleefden en de friet met biefstukken op het schermpje van mijn Iphone.

 

Vitamientjes

Ik pers nog maar een sinaasappel uit. En breng hem naar mijn zieke kind, het is echt naar om hem daar zo krijtwit te zien liggen. “Echt vervelend dat jij nou niet mee kon”: zegt Sven.

Geeft niks hoor zeg ik:

“Volgend jaar ga ik goed??”

 

 

 

Ga terug