Time management

Hoe doe je het?

Hoe doe jij dat toch allemaal? Het is een vraag die mij vaak wordt gesteld.

Ik moet er vaak een beetje schamper om lachen. Hoe ik wat doe??

Nou voor je kinderen zorgen, je eigen bedrijf, mantelzorger voor je ouders zijn.

Geen idee ik doe het gewoon. Maar hoe hou je het vol?

 

Time management

Doe jij aan hoe heet dat, Time Management?

Time management? Volhouden?? Het is geen straf of zo.

Mijn bedrijf is mijn passie, mijn kinderen mijn grote liefde en ja je ouders die help je gewoon als ze je nodig hebben.

Iedereen wil toch dat z’n ouders het goed hebben. En als ik alleen maar bedenk hoe lang ze voor mij gezorgd hebben, is het niet meer dan normaal

dat ik hen help met ziekenhuisbezoeken, de tuin onderhouden en andere zaken die gewoon niet meer zo gemakkelijk gaan.

 

Combineren

Maar je werk dan, hoe combineer je dat met de kinderen?

Hoeveel werk je eigenlijk? Uhm nou meer dan fulltime. En ja ik ben ook fulltime moeder, altijd geweest trouwens.

De kinderen weten niet beter dan dat mama thuis was als ze uit school kwamen.

Maar dat kan toch helemaal niet? Jawel hoor het is een kwestie van plannen.

 

Steeds gemakkelijker

Toen ze kleiner waren deed ik in de ochtend een opdracht en ik haalde dan de kinderen voor de lunch en bracht ze s middags weer naar school, en soms haalde ik ze dan ook

s ‘middags om 15.30 uur weer op, en soms kwamen ze zelf naar huis.

In de loop der jaren werd het alleen maar gemakkelijker want ze werden groter en kregen later een continue rooster en dat scheelde een hoop heen en weer rijden.

Overdag maakte ik de foto’s en als de kinderen sliepen dan werkte ik alles uit.

Er is alleen een ding waar je niet vaak aan toekomt en dat is de televisie, maar ik heb niet het gevoel dat ik daar de afgelopen jaren iets aan heb gemist.

 

Moeder en fotograaf

Het tegelijkertijd moeder en fotograaf zijn heeft wel vaak heel hectische en grappige situaties teweeg gebracht.

Zo stond ik ooit op het schoolplein in Elst om 11.55 uur toen de Gelderlander belde, zeg kun jij over een half uur een foto maken in het circus in Huissen??

Daar is nu een mevrouw haar act voor vanavond aan het oefenen. Ik antwoordde: “Nou met wat stunt en vliegwerk wel en als het geen punt is dat de kinderen even meegaan”

 

Wie wil er naar het circus?

Ik verzamelde de kinderen, en vroeg wie wil er naar het circus tussen de middag??

“Ik, ik, ik!”: riepen ze alle drie, dus hup daar gingen we in de auto, broodje en banaantjes op de achterbank. Dus de lunch hadden ze al op toen we bij het circus aankwamen.

Met grote ogen liepen ze achter mij aan de grote tent in . Een circus zonder publiek dat is natuurlijk op zich al een belevenis.

Ze staarden naar de lege banken en in het midden van de piste(zo heet dat stukje zand toch? ) lag een mevrouw op haar rug terwijl ze tegelijkertijd allerlei schijven liet draaien op haar ledematen.

Heel leuk om zoiets van heel dichtbij te mogen bekijken.

 

Kleurrijk plaatje

Mevrouw sprak geen Nederlands maar de foto was snel gemaakt. In handen- en voetentaal(in dit geval heel toepasselijk) maakte ik mevrouw duidelijk wat de bedoeling was

en een kleurrijk plaatje was het resultaat.

We moesten haasten anders zou ons drietal te laat op school komen. Buiten mochten ze nog snel even de zebra’s en kamelen aaien en daar gingen we weer.

 

Op tijd op school

Net op tijd in de les, alles goed gegaan, mama blij, kinderen blij en een belevenis rijker.

Toch stond onze Sven om 15.30 uur met een trillend lipje op het schoolplein.

Wat is er Sven? ” De juf zegt dat ik niet meer mag jokken”. Wat heb je dan gezegd? Vroeg ik nog. Ik zei dat ik in het circus was geweest in de pauze en toen werd de juf

een beetje boos en zei dat ik niet mocht liegen.

Maar wij waren in het circus toch?? Ja mama snikte hij. Nou dat heb je toch niet gejokt. “Ik ga wel even naar de juf”: zei ik.

 

Uitleg aan de juf

Ik heb natuurlijk direct aan de juf uitgelegd dat Sven echt in het circus was geweest en dat ik het fijn vond als ze niet te snel oordeelde.

Want Juf zei ik:” bij ons is alles een beetje anders dan anders vaak”. Maar Sven heeft niet gejokt en ik vertelde haar hoe het kwam dat hij echt tussen de middag in het circus was geweest.

“Ja het is toch logisch dat ik dat niet snap”:zei ze. Nee juf dat vind ik niet logisch. Het komt doordat u niets heeft gevraagd maar direct zei dat hij jokte.

Ik zou dan ook niet meer zo veel zin hebben om nog meer te vertellen over waar ik geweest was.

“Dat is waar”: zei ze, ik had anders moeten reageren.

“ was jij in het circus? wat leuk!”, en dat is natuurlijk ook heel erg leuk en bijzonder.

 

Leuk aan mijn werk

En dat is wat ik zo leuk vind aan mijn werk dat je eigenlijk nooit weet wat de dag gaat brengen.

Dus natuurlijk plan je een aantal zaken maar het is vooral de kunst om daar niet teveel aan vast te houden, maar gewoon te kijken wat de dag je brengt.

Maar dat geldt voor het hele leven eigenlijk, je kunt gewoon niet alles plannen.

 

Symbool voor mijn leven

En als ik nog eens goed naar de foto van het circus kijk, zie ik hoe deze eigenlijk symbool staat voor mijn eigen leven, er moeten nogal wat borden hooggehouden worden.

Maar dat doe ik met alle liefde.

 

 

 

Ga terug